Kur’ân Fenomeni

Malik Bin Nebi

Malik Bin Nebi, bu kitabında, Kur’ân’ın anlaşılmasına dâir yeni bir teorik yaklaşım öneriyor. Kur’ân’ın anlaşılması sürecinde üç temel varoluşsal şuur ekseninin harekete geçirilmesinin şart olduğunu söylüyor ve bu üç şuuru fenomenolojik, tarihî ve psikolojik açıdan tartışıyor. Kur’ânî Şuur’un, Peygamberî Şuur vasıtasıyla Beşerî Şuur’u dönüştürmesi ile Kur’ân’ın hakkıyla anlaşılabileceğini gösteriyor.

İslâm Düşüncesi

Muhammed İkbal

Makalelerinden derlenerek oluşturulan bu kitapta İkbal, İslam düşüncesinin temel meselelerini, özlü bir şekilde özetliyor ve tartışıyor. Ahlaki, sosyal ve siyasi düşünce, ilim düşüncesi, felsefi ve tasavvufi düşünce ve sanat düşüncesi ana bölümlerinden oluşan kitapta, İkbal, yaşadığımız medeniyet buhranının ve fikri tıkanmanın aşılması sürecinde özgün önerilerde bulunuyor.

Düşüncelerin Serüvenleri

Alfred North Whitehead

Whitehead‘in düşüncesinin temelini, bütün‘ü ve dolayısıyla insanın varoluşsal hakîkatini kavrama kaygısının bir ürünü olarak medeniyet fikri oluşturur. Bütün kavranılamadığı zaman, her şeyin parçalanma ve insanlığın, kendi yok oluşunu hazırlayan bir izâfîlikler kaosuna sürüklenme tehlikesi zuhûr edebilir. Batı düşüncesi, postmodern çağda bu tür bir açmazla karşı karşıyadır. Whitehead, bu kitabında,

Deccal - Sahte İsa

Friedrich Nietzsche

Nietzsche, Türkiye‘de nihilizmin, hatta ateizmin "babası" olarak bilinir. Oysa bu kitap, Türkiye‘deki bu Nietzsche algısının ne kadar yanlış olduğunu gözler önüne seren seriyor. Nietzsche, Deccal‘de, Hint‘ten İran‘a, antik Yunan‘dan İslâm medeniyetine kadar bütün medeniyetleri dolaşır, Nirvana‘sına çekilir, sert bir Hıristiyanlık ve Batı uygarlığı eleştirisi yapar; sonra da "İslâm‘ın önünde diz çökmeliydik!" diye haykırır.

Avrupa Tarihinin Oluşumu

William H. McNeill

Yaşayan en büyük tarihçilerden William McNeill, bu kitabında, Avrupa tarihinin oluşumuna ilişkin geliştirilen yaklaşımları "yıkıyor" ve alternatif bir Avrupa tarihi okuması öneriyor. McNeill, bu küçük ama önemli çalışmasında, tarihi, "eski çağ", "orta çağ" ve "yeni çağ" şeklinde tasnif eden ve Avrupa tarihini, özgürlükler tarihi olarak gören ilerlemeci, dolayısıyla Batı-merkezci tarih yaklaşımının anlamsızlığını gösteriyor.